Wat Anarchie Niet Is

Veel mensen, als ze het woord anarchie horen denken aan chaos en vandalisme. Ze gaan er daarom van uit dat iedereen die zichzelf een ‘anarchist’ noemt, voorstander moet zijn van wanorde en geweld terwijl het precies andersom is.

Net als het woord “monarchie” dat
“regeringsvorm waarbij de macht bij één persoon berust” betekent, betekent anarchie letterlijk “regeren door niemand”. Maar bij dat idee krijgen mensen de indruk dat de samenleving veranderd in een primitief bestaan, vol gewelddadige conflicten en zonder compassie of organisatie. Maar dat is ook een volledig onnauwkeurig beeld van wat anarchisme betekent.

In feite zijn de meeste klachten over anarchisme het gevolg van het feit dat mensen niet begrijpen wat deze gedachtegang impliceert. De meeste mensen die bang zijn voor “anarchie” zijn bang voor dingen die anarchisten niet willen en niet voor pleiten.

Om dergelijke misverstanden te helpen corrigeren, gebruiken we het voorbeeld van twee fictieve eilanden: Authoritania, waar een heersende klasse (regering) en Anarchia zijn, waar geen enkele heersende klasse bestaat. Deze zullen worden gebruikt om te illustreren wat ‘anarchie’ eigenlijk betekent, en wat het niet betekent.

Een veel voorkomende misvatting over anarchie is dat het “elke man voor zichzelf” of “survival of the fittest” betekent, waarbij iedereen egoïstisch en zelfvoorzienend moet zijn, waar geen echte samenwerking of organisatie is en waar iedereen zich als gewelddadige egoïstische dieren gedragen.

Dit komt voort uit de veronderstelling dat er zonder bestuur geen orde of structuur in de samenleving kan zijn – dat mensen zonder een of ander bestuurlijk politiek lichaam geen wegen zouden kunnen vinden om samen te werken en dingen samen te kunnen organiseren.

Maar in werkelijkheid gaat de overheid nooit over echte samenwerking. Of het nu een republiek, een democratie, een dictatuur of een andere vorm is, de overheid vormt altijd een heersende klasse die bevelen geeft die “wetten” worden genoemd en die geweld gebruikt om iedereen die ongehoorzaam is te straffen. Dat is geen samenwerking. Dat is overheersing. Het is een groep die zijn wil aan iedereen opdringt en hen laat gehoorzamen.

De overheid dwingt mensen om hun ideeën te financieren door middel van ‘belastingheffing’ en dwingt mensen om met hun plannen samen te werken door middel van ‘regulering’ en ‘wetgeving’. Uiteindelijk worden beide afgedwongen door mannen met wapens.

Integendeel, echte samenwerking gaat over mensen die vrijwillig samenwerken, uit vrije wil, zonder dat iemand anders hen daartoe dwingt. En mensen doen dit al dagelijks, op duizenden verschillende manieren, zonder dat politici of “wetshandhavers” dit mogelijk maken. Dus nee, uiteraard vereist samenwerking niet het bestaan ​​van politieke macht.

En hoewel het klopt dat autoritarisme en regeringsmacht kunnen worden gebruikt om mensen in verschillende organisatievormen te dwingen, betekent dat niet dat mensen niet in staat zijn om te organiseren zonder gedwongen te worden, wat ze duidelijk al doen, op veel verschillende manieren.

In feite zijn de meest productieve voorbeelden van organisatie al anarchistisch van aard. Neem bijvoorbeeld uw favoriete supermarkt. Iedereen die betrokken is bij de enorm complexe operatie van het verbouwen, verwerken, vervoeren, tentoonstellen en verkopen van voedsel neemt vrijwillig deel.

Klanten kiezen waar ze willen winkelen en wat ze kopen, en alle andere betrokkenen – vrachtwagenchauffeurs, voorraadjongens, kassabedewerkers, administrators, enz. – doen dingen in ruil voor betaling. Deze puur vrijwillige regeling zorgt voor een verbazingwekkend complexe mate van organisatie en samenwerking zonder dat iemand wordt gedwongen om deel te nemen. Dit is letterlijk een anarchie in actie.

Wanneer een overheid iets doet, komt een hele kleine groep mensen (politici) daarentegen met een idee en dwingt de rest om mee te doen. In de autoritaire versie van een supermarkt zou de heersende klasse mensen vertellen wat ze moeten produceren en hoeveel, en klanten vertellen wat ze moeten kopen en wat ze ervoor moeten betalen. Iedereen die zich niet aan de regels hield, werd op de een of andere manier gestraft. Dat is hoe de overheid altijd dingen doet.

(Sommige anarchisten geven de voorkeur aan de term ‘voluntaristisch’, omdat de filosofie gebaseerd is op het idee dat al het menselijk gedrag gebaseerd moet zijn op vrijwillige interactie, niet op geweld.)

Een andere veel voorkomende maar onjuiste veronderstelling is dat, als er geen regering zou zijn, mensen geen manier zouden hebben om te verdedigen tegen criminelen of buitenlandse indringers. Maar je hebt geen badge of speciale “autoriteit” nodig om het recht te hebben om zichzelf of anderen te verdedigen tegen aanvallers en dieven.

Iedereen heeft al het recht om zelfverdediging te gebruiken – alleen of met anderen voor wederzijdse bescherming. Anarchie betekent dat niemand het recht heeft te regeren (dat wil zeggen dat niemand speciale rechten heeft); het betekent niet dat mensen niet samen kunnen komen om rechten uit te oefenen die iedereen al heeft. In een staatloze samenleving zouden zelfs professionele beschermers alleen dezelfde rechten hebben als alle anderen.

Een andere zorg die sommige mensen hebben is dat, als er geen regering zou zijn, er kleinere, particuliere bendes zouden opduiken om mensen te beroven, te onderdrukken en tot slaaf te maken. Er zijn een aantal redenen waarom deze angst misplaatst is.

Allereerst bestaan ​​zelfs particuliere straatbendes en georganiseerde misdaad voornamelijk uit regeringen. Merk op hoeveel bendes hun financiering krijgen door te handelen in illegale “zwarte markten” – drugs, gokken, prostitutie, wapens, enz. – die allemaal werden gecreëerd door de overheidswetten. “In een vrije samenleving zouden, misdadigers en dieven-individueel of in bendes – geen “zwarte markten” hebben om over te nemen.

Wat nog belangrijker is, mensen die vrezen dat zonder regering, “krijgsheren” het roer overnemen. Een criminele bende die iedereen als onwettig en immoreel beschouwt, heeft veel minder macht dan een bende wiens agressie als legitiem en ‘legaal’ wordt beschouwd – beveelt en eist ‘wetten’ en ‘belastingen’ iedereen die niet gehoorzaamd wordt gezien als “crimineel.”

Met andere woorden, een bevolking zal veel meer onderdrukt worden door een bende waarvan de mensen denken dat ze het recht hebben om te regeren, dan door een bende waarvan iedereen weet dat ze slecht zijn. En dat iedereen zich volkomen gerechtvaardigd zou voelen in ongehoorzaamheid en weerstand, zelfs met geweld.

Stel je voor dat een particuliere bende probeert te doen wat de overheid nu doet – iedereen afpersen en dwingen – maar stel je voor dat ze dat zonder enige aura van wettelijke autoriteit hebben geprobeerd. Stel je dan voor hoe een goed bewapende bevolking zou reageren. De bende zou snel en dramatisch falen, en al diegenen die zich tegen hen verzetten, zouden als rechtvaardige helden worden beschouwd.


Dat is de reden waarom de overheid wegkomt met veel meer onderdrukking en afpersing dan particuliere bendes ooit zouden kunnen: omdat de meeste slachtoffers van ‘legale’ gewelddadigheid en diefstal het als noodzakelijk en legitiem beschouwen. Miljoenen mensen tolereren de confiscatie van een groot deel van hun inkomsten en tolereren dat veel van hun keuzes en gedragingen gedwongen worden, beperkt en gecontroleerd door middel van ‘wetgeving’.

Maar in een situatie waarin de mensen het idee niet accepteren dat iemand anders het morele recht heeft om hen te beroven en te regeren, stoppen de mensen mee te werken en beginnen ze weerstand te bieden.

Dit is de reden waarom de aanwezigheid van de overheid de kansen op beroving drastisch verhoogt, sterker nog, de kansen worden verhoogd tot 100%, omdat elke overheid de mensen “pretendeert” te vertegenwoordigen. Terwijl, het ontbreken van een autoritaire heersende klasse maakt de mensen veel minder vatbaar voor afpersing en dominantie, en veel waarschijnlijker om ongehoorzaam te zijn en zich te verzetten tegen mogelijke dieven en misdadigers.

Om het op een andere manier te zeggen, warlords namen het eerder al over, noemden zichzelf ‘regering’ en overtuigden hun slachtoffers ervan dat het rechtvaardig en noodzakelijk was voor de krijgsheren om de rest te domineren en te exploiteren ‘voor hun eigen bestwil’.

Vertrouwen op de overheid om diefstal en onderdrukking te voorkomen is volkomen belachelijk, aangezien de overheid de grootste misdadiger en dief is die er is, en veel meer rijkdom in beslag neemt dan alle andere boeven en misdadigers samen.


De ‘bescherming’ van de overheid is altijd hypocriet. Regeringshandhavers van de wet kunnen soms privé-misdadigers en dieven vinden en opsluiten, maar elke overheid begaat zelf ook “gelegaliseerde” diefstal en afpersing en noemt het “belastingheffing”, terwijl ze erop staat dat het dat moet doen om de mensen te beschermen van diefstal en afpersing. Zo overduidelijk absurd als dat is, accepteren de meeste mensen het nog steeds zonder enige twijfel.

Wanneer iemand voor het eerst aan een staatloze samenleving denkt, kan zich ook zorgen maken dat de mensen die echt kwaadaardig, destructief en sociopathisch zijn (en er zijn zulke mensen in de wereld) vrij zouden zijn om alles te doen wat ze maar willen, zonder iemand die hen zou stoppen. Maar deze zorg is opnieuw gebaseerd op een fundamenteel misverstand over de menselijke natuur.

Mensen die bereid zijn om anderen iets aan te doen, geven door hun aard niet om moraliteit, of om goed of fout. Het maakt hen niet uit wat zij doen goed is, en het maakt hen ook niet uit wat zij doen legaal is. Het maakt hen alleen uit of ze weg kunnen komen met het schaden van anderen.

In sommige gevallen kan een boef of schurk worden afgeschrikt of gestopt door geweld (of door de dreiging van geweld), of door iemand met een badge of door iemand zonder een badge. Wat deze afschrikking doet werken is niet de wetgeving of de officiële insignes, maar de eenvoudige dreiging.


Een sociopaat geeft niet om wetten of sociale regels; hij geeft alleen om het vermijden van pijn en ontbering voor zichzelf. En dat is waar, ongeacht of de overheid bestaat of niet. Het maakt geen verschil of de dreiging afkomstig is van de politie, van een ander, of zelfs van een andere crimineel.

Het ontmoedigen van vervelende mensen om anderen pijn te doen, vereist geen speciaal “gezag”, alleen het vermogen en de bereidheid om verdedigende kracht te gebruiken. Als het beoogde doelwit van een carjacker een pistool tevoorschijn haalt, maakt het geen verschil voor de
carjacker of die persoon een insigne heeft of dat er een “wet” is tegen het nemen van personenauto’s.

Zonder een heersende klasse zouden fatsoenlijke mensen nog steeds dezelfde intentie hebben zoals, het vermogen en het recht om zich te organiseren en samen te werken om zich te verdedigen tegen boeven en dieven, en ze zouden geen badge, officiële titel, “wetgeving” of speciale rechten nodig hebben om dat te doen. En zoals bij elke dienst, kunnen mensen anderen inhuren om te helpen met bescherming; elke persoon hoeft het niet zelf te doen.

Sommige mensen gaan er nu van uit dat als mensen zich organiseren voor wederzijdse bescherming en verdediging, dat dat dan de overheid is. Maar dat is helemaal niet het geval. Politiek gezag gaat niet over mensen die samenkomen om iets te doen dat iedereen al het recht heeft om te doen; Politieke autoriteit gaat over een groep mensen die het recht claimt om dingen te doen die normale mensen niet het recht hebben om te doen, zoals het belasten en controleren van alle andere mensen.

Georganiseerde verdediging kan zeer effectief zijn zonder dat iemand een speciaal recht om te regeren claimt, met andere woorden, zonder een speciaal “gezag” te hebben en zonder regering te zijn.

Zelfs wanneer er een regering is, zijn er nog steeds freelance dieven en misdadigers die hoe dan ook niet worden afgeschrikt door de wetten van de politici. Maar de ultieme ironie is dat, terwijl zoveel mensen hopen dat de overheid hen zal beschermen tegen gewone criminelen, de overheid zelf altijd de grootste misdadiger en dief in de buurt wordt.


Om het bot te zeggen, een enorme macht creëren – een macht die veel te groot en krachtig is voor de gemiddelde persoon om weerstand te bieden – en die macht sociale toestemming geven om de rest te controleren en af ​​te persen (in de vorm van “wet” en “belastingen”), in de hoop dat die macht diefstal en gewelddadigheid zal voorkomen, is een absurd idee.

Een ander veel voorkomend bezwaar tegen het idee van een staatloze samenleving (een wereld zonder regering) is het idee dat, zo niet voor een groep “wetgevers” die de rest van ons vertellen hoe we ons moeten gedragen, we ons allemaal gedragen als domme, onverantwoordelijke, gewelddadige dieren.

Deze bewering impliceert een van twee dingen: ofwel hebben wij, normale mensen, geen idee wat goed en fout is, tenzij en totdat politici ons dat vertellen, of de enige reden dat we het goede willen doen en vreedzaam naast elkaar willen bestaan, is omdat politici ons bevelen. Een snel onderzoek van je eigen motivaties en gedragingen bewijst dat geen van deze dingen echt waar is.

Beweren dat alleen de overheid mensen zich op een beschaafde manier kan laten gedragen, is bijzonder vreemd in een maatschappij waar politici gekozen aan de macht worden gebracht. Als de mensen zelf geen morele code en geen geweten hebben en gewoon dom, gewelddadige dieren zijn, waarom wil bijna iedereen dan dat de overheid de vrede bewaart en de onschuldigen beschermt?

Zou een bevolking van wrede, harteloze, slechte mensen, goede mensen willen uitkiezen om de slechte mensen in het gareel te houden? Duidelijk niet. Menselijke goedheid en het verlangen naar orde en vrede komen al van de mensen, niet van de “wetgevers” die zij in hun functie hebben gestemd.

Hetzelfde geldt voor alles wat de overheid doet. Als mensen zo kortzichtig en egoïstisch zijn dat ze niet kunnen vertrouwen om vrijwillig te organiseren en te financieren wat ze belangrijk achten, hoe kunnen dan diezelfde mensen worden vertrouwd om te beslissen wie aan de macht moet zijn? De implicatie is dat de gemiddelde persoon niet kan worden vertrouwd om zijn eigen leven te leiden, maar kan worden vertrouwd om iemand te kiezen om het leven van iedereen te leiden.

Beweren dat een overheid noodzakelijk is om de samenleving vreedzaam en geciviliseerd te houden, is te beweren dat normale mensen niet kunnen wachten om kwaad te plegen, maar ook niet kunnen wachten om te stemmen voor politici die hen met geweld zullen stoppen om kwaad te plegen.

In tegenstelling tot wat de meesten van ons geleerd hebben, zijn overheid en politiek helemaal geen beschavende invloed. Politiek gezag is inderdaad de aartsvijand van vreedzame coëxistentie.

Mensen die hun buren nooit persoonlijk zouden beroven, stemmen voortdurend voor de regering om het voor hen te doen. Mensen die er nooit aan zouden denken om elk detail van het leven van hun buren te beheersen, denken dat het prima is om politici te vragen om precies dat te doen. Het spel van de politiek moedigt mensen voortdurend aan om het geweld van de staat te gebruiken om andere mensen te beroven en te controleren, zonder enig risico of schuldgevoel voor degene die stemt voor dat gebeurt.

De overheid, in plaats van te dienen als een controle tegen de onvolkomenheden van onze natuur, versterkt in plaats daarvan drastisch onze hebzucht, wrok, onverantwoordelijkheid en boosaardigheid, door ons een “legale”, risicovrije manier te geven om met geweld de levens en keuzes van onze medemens te verstoren. Kortom, de politiek brengt de pestkop en het bemoeizieke drukke lichaam naar voren in iedereen.

Daarentegen, zonder een heersende klasse, zouden mensen niet altijd “wetgevers” vragen om zich te bemoeien met de levens van hun buren, en boeven en dieven zouden de verantwoordelijkheid voor hun slechte daden niet kunnen ontkennen door te zeggen dat ze gewoon bevelen opvolgden.

Door de geschiedenis heen is veel meer diefstal, mishandeling, onderdrukking en zelfs moord gepleegd door degenen die namens “autoriteit” handelen dan door mensen onderling. Zelfs fundamenteel goede mensen, als ze in de regering geloven, vergoelijken dingen waarvan ze weten dat ze fout zouden zijn als ze ze alleen zouden doen.

De meeste mensen weten dat diefstal en aanranding slecht zijn, maar ze denken dat het beheersen van hun buren en hen dwingen te betalen voor dingen die ze niet willen, prima is als ze via het politieke proces worden gedaan. Verkeerd wordt juist wanneer het ‘belastingheffing’, ‘wetgeving’, ‘regulering’ en ‘oorlog’ wordt genoemd.

Anarchisten weten beter. Ze weten dat de menselijke samenleving nooit perfect zal zijn, maar dat het een stuk beter zou zijn als de daden alleen werden begaan door echt smerige, sociopathische mensen. In plaats van door mensen gepleegd worden die miljoenen goede mensen die geleerd zijn geloof dat agressie moreel aanvaardbaar is wanneer het “Belastingheffing” , “wetshandhaving” en “nationale defensie”
wordt genoemd .

Gebruik jezelf als voorbeeld, voor hoeveel dingen heb jij gestemd de overheid te laten doen bij je buren waar jijzelf geen moraal recht toe hebt om zelf te doen?

Het fundamentele principe van vrijwilligheid (specifieker
termijn voor anarchisme) is heel eenvoudig: het is verkeerd om geweld te initiëren tegen een ander persoon, ongeacht badges, wetten of
vermeende autoriteit. De enige keer dat het gebruik van geweld gerechtvaardigd is, is om te verdedigen tegen agressie.

De overgrote meerderheid van de mensen begrijpt dit al op een
persoonlijk niveau, maar ze hebben geleerd dat deze basisregel van
sociaal leven niet van toepassing is als het gaat om het spel van
politiek en overheid. Zonder schaamte of schuldgevoel, iedereen
die stemt, vraagt ​​de heersende klasse om dingen met zijn buren te doen
waarvan hij weet dat het verkeerd zou zijn als hij ze zelf zou doen.

De meeste mensen weten het goed met elkaar te vinden en willen een vreedzame en rechtvaardige samenleving. Het opheffen van het geloof in de overheid verandert iemand niet ineens in een gewelddadig dier, omdat onze moraliteit niet afkomstig is van wetgeving en ons vermogen om zich te organiseren en samen te werken niet afkomstig is van enige heersende klasse.

Ons vermogen, goed en productief te zijn, om elkaar te helpen, om de onschuldige te beschermen en de gewelddadiger te stoppen, hoeft niet afkomstig te zijn van de overheid. In feite wordt het bedreigd door
regering meer dan door iets anders. Inderdaad, veel
onrecht, onderdrukking en strijd – het grootste deel van de onmenselijkheid van de mens voor de mens “- is een rechtstreeks gevolg van autoritaire politieke macht.

In tegenstelling tot wat politici beweren, zijn heersende klassen niet
vreedzame co-existentie. In plaats daarvan veroorzaken ze met opzet eeuwige conflicten en geweld. het exploiteren van onze mededogen, deugd en goede bedoelingen, veranderd hen in een rijke macht voor de slechtste mensen in de wereld, terwijl ze de vrijheid en welvaart van iedereen verbrijzelen.

Natuurlijk, de mensen die het meest profiteren van het politieke
racket zal zijn best doen om je ervan te overtuigen dat het een noodzakelijk sociaal netwerk is. Maar stel jezelf de volgende vraag: hebben de duizenden wetten, verordeningen en belastingen die aan je zijn opgelegd ervoor gezocht dat je een beter, productiever en zorgzamer persoon bent geworden?

Is de wereld beter af met de politici die jouw geld nemen?
En je vertellen hoe je je leven moet leiden? Of zou het beter zijn
dat als je je eigen geld mocht uitgeven en je je eigen beslissingen kan maken? Is de maatschappij echt het beste af door een kleine groep mensen die met geweld een gecentraliseerde meesterplan opleggen voor iedereen? Kunnen de orders en bedreigingen van een heersende klasse bijdragen aan hoe de wereld eruit zou moeten zien?

Of zou de maatschappij beter af zijn door vrijheid, respect voor de individuele mensen rechten, vrijwillige samenwerking en vreedzame organisaties? Als deze tweede optie beter aanvoelt, misschien zou je wat meer kunnen leren over anarchisme en vrijwilligheid.

Mensen zijn niet perfect, en sommige zijn ronduit kwaadaardig en gevaarlijk. En sommige mensen zien ten onrechte het anarchisme
als een utopisch idee dat alleen zou werken als iedereen genereus en medelevend zou zijn. Maar als mensen te stom zijn, hebzuchtig en kwaadaardig om vrij te zijn, zijn ze ook te dom, hebzuchtig en kwaadaardig om vertrouwd te zijn met macht. Als je een vreemde niet kunt vertrouwen om controle te hebben over zijn eigen leven, waarom zou je hem willen vertrouwen om de jouwe dan te beheersen?

Of mensen nu inherent goed, inherent slecht of van beide, een kleine groep mensen macht en controle geven over iedereen is nooit het antwoord.

Velen blijven volhouden: “We hebben overheid nodig omdat mensen dat niet kunnen en niet te vertrouwen zijn! “, alsof de overheid iets anders dan mensen is (sommige zijn de slechtste mensen van de samenleving, in feite). En nog steeds geloven velen dat gehoorzaamheid aan autoriteit ons geciviliseerd maakt, in werkelijkheid doet het het tegenovergestelde. Veel meer kwaad is gepleegd in de naam van “wet” en “autoriteit” dan vanuit de samenleving heeft plaatsgevonden.

Iedereen weet dat regeringen corrupt, beledigend, inefficiënt, contraproductief, zelfs tiranniek handelt. Maar mensen nemen nog steeds aan dat, als alleen de juiste mensen de leiding zouden hebben dat dat dan de meeste problemen wel oplost in de samenleving.

Maar steeds opnieuw, ongeacht wie aan de macht was en ongeacht de specifieke opstelling of structuur van de politieke macht – een democratie, een republiek, een dictatuur, een collectief, etc. -geschiedenis heeft aangetoond dat macht corrumpeert en dat vrijheid veel meer bevorderlijk is voor vrede en welvaart, dan ooit enige politieke oplossing is geweest of ooit zou kunnen zijn.

Mensen hebben eeuwenlang geprobeerd om een goede samenleving te creëren en gebruik gemaakt van verschillende soorten heersende klassen. Verschillende soorten legaal structuren, verschillende manieren om te kiezen voor heersers, enzovoort. Maar zonder uitzondering, elke autoritaire regering constructie heeft geresulteerd in vrijheid en rijkdom voor een kleine groep mensen en onderdrukking, geweld en armoede voor anderen.

Wat als, in plaats van te beslissen hoe de troon eruit zou moeten zien
en wie er op moest zitten, alle mensen uit goede wil de niet-agressie principe zouden omarmen? Wat als, in plaats van naar een heersende klasse te kijken om onze waarden met geweld aan de samenleving op te leggen, wij concept van zelfeigendom zouden omarmen?

In een notendop, anarchisten willen dat je de volledige controle hebt over je keuzes, je geld en je leven. Zo lang als jij geen geweld of fraude gebruikt om anderen schade toe te brengen, zij willen dat je absolute vrijheid hebt. Het enige wat ze vragen is dat jij ze op dezelfde manier behandeld.

Jij bent de eigenaar van jezelf.
Je buurman is de eigenaar van zichzelf.
Het plegen van agressie is verkeerd.

Deze principes zijn eenvoudig en duidelijk, tot op het punt van zijn
vanzelfsprekend. En toch staan ze lijnrecht tegenover de autoritaire principes die de meesten van ons zijn geleerd.

Aan het einde van de dag moet je kiezen wat je wilt: vreedzame coëxistentie tussen gelijken (“anarchisme”), of autoritaire overheersing, waarbij sommigen regeren over alle anderen (“regering”). De twee sluiten elkaar wederzijds uit.

Ondanks wat zogenaamde heersers willen dat je gelooft, anarchisme
betekent niet chaos en geweld, of elke man voor zichzelf, en geen regering hebben betekent niet dat je geen moraliteit hebt, geen organisatie en geen samenwerking. Eenvoudig gezegd, anarchisme
betekent dat niemand je meester is en dat niemand jouw slaaf is. En dat is alles wat het betekent.

Voor een grondiger begrip
waarom een staatloze samenleving gebaseerd op
vrijwillige samenwerking en organisatie
in plaats van gebaseerd op overheidsmacht
en autoritaire controle – is de enige
morele of rationele keuze, lees
The Most Dangerous Superstition.

Geschreven door: Larken Rose Vertaald door: Ricardo van Dijk Geïllustreerd door: Poxodd

Advertenties

Een gedachte over “Wat Anarchie Niet Is

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: